ANKARA
Hakkari‘nin Şemdinli ilçesinde güvenlik güçlerine teslim olan teröristler, PKK terör örgütünden kaçmak isteyenlerin “Teslim olursanız sizi öldürürler, işkence ederler.” diye korkutulduğunu itiraf etti.
Hakurk terörist kampında yaşadıkları insanlık dışı muamele ve baskılara dayanamayan ikisi kadın 4 terörist, iki gün önce silahsız ve teçhizatsız şekilde 34’üncü Hudut Tugay Komutanlığı unsurlarına teslim oldu.
Yiyecek ve içecek verilen teröristlerin yapılan ilk sorgularında anlattıkları, örgütten kaçmak isteyenlerin nasıl engellendiği ve korkutulduğunu ortaya koydu.
İtiraflarında örgüt içinde herkesin “Teslim olursanız sizi öldürürler, işkence ederler.” diye korkutulduğunu ifade eden teröristler, “Askerler bize çok iyi davrandılar. Bizi karşılamaya geldiler. Yemek verdiler. Güzel karşıladılar. Hiçbir şiddet yoktu. Anlattıkları gibi değildi.” dedi.
“Örgütten kaçmak istiyorlar ama korkuyorlar”
Kaçmak isteyenlerin gözlerinin korkutulduğunu ifade eden bir terörist, “Kararsız olanlar var, ailesine gitmek isteyenler var. Korktukları için kaçamıyorlar, örgütten korkuyorlar. Tehdit altında kaldıkları için gitmek isteseler bile gidemiyorlar, yol bulamıyorlar. Mesela ben bile kaç yıldır kaçmaya çalışıyordum.” değerlendirmesini yaptı.
Terörist, örgütten kaçmak isteyen çok sayıda kişi olduğunu belirtti.
Kadın teröristlerin anlattıkları
Güvenlik güçlerine teslim olan kadın teröristler ise kendilerine kötü davranılacağı ve şiddet uygulanacağından endişe ettiklerini dile getirdi.
Kadın teröristler, şöyle devam etti:
“Buna rağmen biz yine de teslim olacağımızı söyledik ama sonradan anladık ki askerler anlattıklarına göre değilmiş. Askerler bize çok iyi davrandılar. Bizi karşılamaya geldiler. Yemek verdiler. Güzel karşıladılar. Hiçbir şiddet, hiçbir şey yoktu. Anlattıklarına göre değil yani. Örgütte bize ‘Teslim olursanız şiddet var, hapis cezası var, tecavüz var’ gibi şeyler söylüyorlar ama biz kendimiz geldik. Öyle bir korku yaratılmıştı. Biz geldik, askerler bizi karşılamaya gelmişti. Orada beklediğimizden daha farklıydı çünkü biz o korkuyla, o düşüncelerle yaklaşırken askerler tam tersiydi. Bize yardım etmeleri, bizi kaldıkları yere götürüp misafir etmeleri… Gerçekten çok etkilendim bu durumdan.”
