BEYRUT – FURKAN GÜLDEMİR
Lübnan‘daki Hizbullah örgütünün, “iki İsrail askerini kaçırdığı ve üçünü öldürdüğü” iddiası üzerine başlayan ve 34 gün süren savaş, ülkenin güneyinin İsrail tarafından yoğun şekilde bombalanması sonucu, yüzlerce Lübnanlının ölümüne binlercesinin yaralanmasına sebep oldu. Savaş nedeniyle bir milyona yakın Lübnanlı kendi ülkesinde mülteci durumuna düşerken İsrail ise yüzlerce askerini kaybetti.
İsrail bombardımanının tanıklarından Lübnan Üniversitesi İletişim Fakültesi Öğretim Görevlisi Prof. Dr. Emira Hüseyni (55) yaşadıklarını ve “ölümden saniyeler içinde kurtuluşunu” AA muhabirine anlattı.
Hüseyni, 12 Temmuz 2006 sabahı ülkenin güneyinde yer alan Burc Rahal’deki yazlığında sabah kahvesini içtiğini belirterek, “O gün gazetelere ve haber bültenlerine bakmamıştım. Ülkenin savaşın eşiğine geldiğinden haberim yoktu. Kardeşimle beraber başkent Beyrut’a işlerimizi halletmeye gidecektik.” dedi.
Yola çıktıktan bir süre sonra aniden bir patlama sesi duyduğunu belirten Hüseyni, “Neler olduğunun farkında değildim. Hemen radyoyu açtım ancak herhangi bir haber yoktu. Kızımı ve annemi arayarak neler olduğunu anlamaya çalıştım ancak onların da bir bilgisi yoktu.” diye konuştu.
Hüseyni, patlama sesinden sonra eve dönmek istediğini ancak kardeşinin kendisini sakinleştirdiğini söyleyerek, “Kardeşimin Beyrut’ta işi vardı. Ayrıca benim de okulda yapmam gereken işler vardı. Bu yüzden yola devam etmeyi kabul ettim.” ifadelerini kullandı.
“Ölümle aramızda 30 saniye vardı”
Hüseyni İsrail bombardımanına şahit olduğu o anları şöyle anlattı:
“Litani Köprüsü’ne yaklaşınca köprünün üzerinde meyve taşıyan büyük bir kamyon gördüm. Kardeşim hızlanarak kamyonu geçmeye çalışınca çığlık attığımı hatırlıyorum. Tam bu esnada İsrail savaş uçakları köprüyü bombalamaya başladı. Üzerimize bombaların yağdığını görüyorduk. Köprünün yıkılırken ölümün geldiğini ve köprünün hemen yanındaki bir yerde kahve içen iki kişinin gözlerimin önünde öldüğünü gördüm. Bu arada vücudumun ilginç bir şekilde hızla soğuduğunu hissettim ve hareket edemiyordum. Köprü yıkıldığı için eve dönmekten başka çaremiz kalmamıştı.”
Hüseyni, “Bazen insan ile ölüm arasında saniyeler vardır. Benimle de ölüm arasında sadece 30 saniye vardı. Beyrut’a doğru yola çıkmadan önce yaşlı annem elbisesini değiştirmemi istemişti. İşte bu yarım dakika Litani Nehri’nin üzerindeki köprüde bizi bekleyen ölümden benim ve kardeşimin hayatını kurtardı.” ifadelerini kullandı.
Felçle mücadele dönemi
İsrail Lübnan’ın güneyini yoğun şekilde bombalarken Hüseyni eve varmayı başardıklarını anlatarak, “Ailemin güvende olduğundan emin olduktan sonra yine güneyde başka bir yere geçmeye karar verdik. Ancak yoğun bombardıman nedeniyle hareket edemedik.” dedi.
Hüseyni, o dönem kalmak için güvenli bir yer aradığını söyleyerek, “En sonunda Lübnan Dağı bölgesinde güvenli bir yer bulmayı başardık. Çok acılar çektik. Savaşta evlerini kaybeden Lübnanlılar diğer Lübnanlı kardeşleri tarafından suistimal edildi. Yüksek fiyatlara dairelerini kiraladılar. Su ve gıdaya ulaşmak çok zordu.” diye konuştu.
Olayın şokuyla “felç” olduğunu hatırlatan Hüseyni, şunları aktardı:
“Dağ bölgesine gitmek için yola çıktığımızda felcin belirtilerini hissetmeye başladım. Kızımla yürürken birden yere yığıldım. Ayağa kalktım ancak birkaç metre sonra yine yere düştüm. Organlarım iyi olmasına rağmen hareket edemiyordum. Yaşadığım durumun şoktan kaynaklanan bir felç olduğunu doktorlardan öğrendim. Bu felç, şok ya da kimyasal bir gazı soluma yoluyla sinir sistemini etkileyen ve ayaklardan beyne kadar etkili olan bir hastalık. Ancak benim hastalığım risk taşımıyordu. Doktor şok nedeniyle felç yaşadığımı söyledi.”
