DİYARBAKIR
Diyarbakır’da 2 çocuğunu Demokratik Bölgeler Partisi’nin (DBP) kandırdığını iddia eden Remziye Akkoyun ile partililer arasında arbede yaşandı.
Alınan bilgiye göre, bir oğlunun DBP’lilerce kandırılarak dağa götürüldüğünü, diğer oğlunun ise yine partinin düzenlediği yasa dışı eylemlere katıldığı için cezaevine girdiğini öne süren Remziye Akkoyun, çocuklarının akıbetini sormak için parti binasına gitti.
Burada Akkoyun ile partililer arasında tartışma çıktı. Tartışma sırasında parti binasındaki bir kişi, Akkoyun’un üzerine demlikle kaynar çay döktü. Bunun üzerine yanındaki bıçağı çıkaran Akkoyun, yaşanan arbede sırasında baygınlık geçirdi.
Partililerin haber vermesi üzerine binaya gelen polis, baygın haldeki Akkoyun’u hastaneye kaldırdı.
Tedavisinin ardından götürüldüğü emniyette ifadesi alınan Akkoyun’un, 2 yıldır kayıp olan oğlunun DBP’lilerce kandırılarak örgüte katıldığını düşündüğünü, bu nedenle geçen yıl 5 kez, bu yıl da 7 kez DBP’ye gittiğini söylediği öğrenildi.
Akkoyun, “Partide biri, ‘Senin oğlunu devlet aldı, devlet versin, defol git buradan.’ diyerek beni kovdu. Ben de ‘Siz devlete kurban olun, devletin suçu yok. Siz kandırdığınız oğullarımı.’ dedim. Bunun üzerine bir parti üyesi, ‘Benim kardeşim ve oğlum da cezaevinde ne olmuş yani?’ dedi.” ifadelerini kullandı.
“Her gün pencerenin kenarına geçip, çocuklarımın gelmesini bekliyorum”
Akkoyun, AA muhabirine Kürtçe yaptığı açıklamada, oğullarının DBP tarafından kandırıldığını iddia etti.
Oğlunun cezaevine girdiği günden bu yana, sorumlu gördüğü partiye gittiğine işaret eden Akkoyun, şunları kaydetti:
“‘Oğlumu verin, artık sizi rahatsız etmeyeceğim.’ diyorum. Onlar da, ‘Git devletle kavga et.’ diyorlar. Ben de, ‘Oğlum sizin yüzünüzden hapse girdi.’ diyorum. Bana da küfredip, ‘Git bir daha da yanımıza gelme.’ dediler. Zalimler hiçbir zaman gün yüzü görmesin. Kim çocuğumu kandırıp, cezaevine girmesine neden olmuşsa Allah belasını versin. Nasıl ki benim ciğerimi yaktılar ve iki oğlumun geleceğine sebep oldularsa Allah da onları yaksın. Çocuklarımı düşünüyorum. Gözüme uyku girmiyor. Her gün pencerenin kenarına geçip, çocuklarımın gelmesini bekliyorum.”
