Diyarbakır Emniyet Müdürünün sözleri gündemi değiştirdi.
Diyarbakır Emniyet Müdürü Recep Güven, Kürt sorunu üzerine ezber bozan değerlendirme ve özeleştiri yaptı. ‘Dağa çıkışta hepimizin payı var’ diyen Güven, terörize olan her Kürt çocuğunun ardından ‘Keşke ona normal bir hayat sunup mani olabilseydim’ diye gözyaşı döktüğünü söyledi. Güven, planlanan terör saldırılarını Diyarbakırlıların yardımıyla engellediklerini söyledi…
Diyarbakır Emniyet Müdürü Recep Güven, bölgede yaşanan sıkıntılara ilişkin çarpıcı değerlendirmeler yaptı. Terör olaylarının yoğun olarak yaşandığı 1991-1996 yılları arasında görev yaptığı Diyarbakır’a geçtiğimiz ayın başında Emniyet Müdürü olarak atanan Güven, dün Diyarbakır Polisevi’nde basın mensuplarıyla tanışma kahvaltısı düzenledi. Diyarbakır’da görev yaptığı yılları anlatan Güven, ‘Keşke yaşanmasaydı, hiç olmasaydı dediğimiz bir süreçte Diyarbakır’da hizmet vermeye çalışmıştım. Ben Polis Akademisi’nde tiyatro kuran insandım, ufak tefek şiirler yazardım. Diyarbakır’da ne tiyatroya gidebildim ne şiir yazabildim, ne Ahmet Arif’i okuyabildim’ diye konuştu.
ÖLEN TERÖRİSTE AĞLAMIYORSANIZ…
Güven, toplantıda basın mensuplarına da şöyle seslendi: ‘Lütfen bize doğru yapmamız için yardımcı olun. Yaptıklarımızı yansıtın karanlıkta göz kırpmayalım, gözümüzün ışığı olun, sesimiz olun.’ Gazetecilerin ‘Bu öz eleştiri mi’ sorusunu yanıtlayan Güven, ‘Ben 2005’te bir konferansta salondakilerin büyük ünlemlerle bakmasına sebep olan bir cümle kurdum, biraz eleştirildim. ‘Dağda ölen teröriste ağlayamıyorsanız insan değilsiniz’ demiştim. Ama çoluk çocuk demeden insan katleden canavarlaşmış teröristi de enterne edemiyorsanız devlet değilsiniz. Ben bu iki cümle arasında gidip geliyorum’ cevabını verdi.
KEŞKE MANİ OLABİLSEYDİM
‘Benim yitik evladım dağa çıkmış keşke ulaşabilseydim, keşke ona normal bir hayat sunabilseydim. Keşke terörize olmasına mani olabilseydim diye ağlarım’ diyen Güven, sözlerini şöyle sürdürdü: ‘Yani her teröriste de içim ezilir. Bu Diyarbakır’ın kaderi olmamalı gözyaşı, kan. Bu coğrafya tarihi dokusuyla, insanıyla çok güzel bir coğrafya. O kadar güzel insan yetiştirmiş ki fakat şimdi canavarlar üretiyoruz. Niye? Denetimsizlikten, kontrolsüzlükten, insana ulaşamadığımızdan, insan odaklı hizmet veremediğimizden, başka bir şey değil. Bir çocuk dağa çıkıyorsa hepimizin payı var.’ Güven, bir dönem çocuğu dağda olan annelerle görüşmek için 5 kişilik bir ekip istediğini; fakat bunun karşısında ‘Seni öldürürler’ cevabını aldığını da anlattı.
Boşaltılan her köy geleceğe tehditti
O dönemde yaşanan acıları yüreğinde hissettiğini ifade eden Güven, ‘Boşaltılan her köyün aslında geleceğimize tehdit olduğunu biliyorduk. Meçhule giden insanların herhangi bir sisteme tabi olamayacağını da biliyorduk. Geçmişi eleştirmek gibi bir olumsuzluğa girmek istemem ama bugün yaşadığımız sorunun temelinde bu var’ dedi.
Katliamları vatandaş önledi
Atandığı günden itibaren ekip arkadaşlarıyla şehirdeki sıkıntıları çözmek için il tahlili yaptüıklarını ifade eden Güven, bir yol haritası çizdiklerini belirtti. Güven, ‘Biz bir adım gitsek Diyarbakır halkı bize koşarak gelir, bunu biliyoruz. Bir zamanlar bunları yaşadım, yaşayacağımdan eminim. Diyarbakır halkı bize çok ciddi bir şekilde yardımcı oluyor. Geldiğimden bu yana tüp bombayı da, asayiş şubesine yönelik saldırıyı da, vatandaşımızın sayesinde engellemiş olduk’ şeklinde konuştu.
İKİNCİ GAFFAR OLMAK KOLAY DEĞİL
Güven, Diyarbakır halkına ne kadar hizmet ederlerse o kadar kazanacaklarının farkında olduklarını dile getirdi. Güven, silahlı saldırı sonucu şehit edilen eski Diyarbakır Emniyet müdür Gaffar Okkan gibi çok zor zamanlarda bu şehre gelmediklerini sözlerine ekleyerek şunları söyledi: ‘O konuşmanın bile zor olduğu bir zamanda geldi, herkesin gönlünde taht kurdu. İkinci Gaffar falan diyorlar. İkinci Gaffar olmak kolay değil. Onun seviyesine ulaşmak öyle her babayiğidin harcı da değil. O en zor zamanda, en zor kararları verebilen vizyon sahibi güzel bir insandı. Allah rahmet eylesin. Belki de bu yüzden gönüllerde taht kurdu.’
Dedim ki empati zamanı!
Güven, aslında kendisinin de köyünü terk etmiş bir ailenin çocuğu sayıldığını kaydederek ailesinin 1958’de Üsküp’ten Türkiye’ye gelmek zorunda kaldığını belirtti. Güven, 47 yıl aranın ardından annesini Üsküp’e götürdüğünü söyledi. Astım hastası olan annesinin bir kat çıkarken 2 defa dinlendiğini; ancak Üsküp’te yürüyerek kalenin burcuna çıktığını belirten Güven, şöyle devam etti: ‘Kaleye çıktım indim, annemi emanet bırakmıştım arkadaşıma, geldiğimde annem yoktu. Kalenin burcuna çıkmış. Memleket böyle bir şey. Köy böyle bir şey. Annem genç kızlığını orada yaşamış, orada evlenmiş, orada hayaller kurmuştu. Oradan kopmak çok zor gelmiş. Onu orada bizzat gördüm. Orada dedim ki evet empati zamanı.’
