Malatya’nın Arguvan ilçesine bağlı Kızık köyünde kutsal olduğuna inanılan balıklar öldüğünde cenaze töreni düzenlenerek dualar eşliğinde köy mezarlığına defnediliyor.
Malatya’nın Arguvan ilçesine bağlı Kızık köyünde kutsal olduğuna inanılan balıklar öldüğünde kefenlenip cenaze töreni düzenlenerek köy mezarlığına defnediliyor.
Kızık köyü merkezinde, su kaynağının olduğu yerde bulunan 2 havuzdaki balıklar, kutsal kabul ediliyor ve yenilmiyor. Köylüler, ölümleri halinde balıklar için cenaze merasimi düzenliyor. Ölen balıklar, diğer hayvanlar tarafından yenilmesin diye kefene sarılıp dualar eşliğinde köy mezarlığında toprağa veriliyor. Köylüler, taşlarla mezar düzenlemesi de yapıyor.
Köy muhtarı İbrahim Bozkurt,yaptığı açıklamada, balıkların hikayesinin çok eskiye dayandığını belirterek, şunları anlattı:
“Çok eski zamanlarda köyde yaşayan Hüseyin adında bir muhtar varmış. Köyde o zaman bir kaynak var. Bu kaynaktan köylüler su alıyorlar. Suyu içmek, çamaşır ve bulaşık yıkamak için götürüyorlar. Muhtar ve köydeki bir vatandaş, bu suyun kokusunun misafirlere geleceğini söylemiş. ‘Bu balıkların ne kerameti olacak’ demiş. ‘Biz bu balıkları götürüp atalım’ demiş. Köylüleri topluyor ve onları ikna ediyor. Bunlar balıkları bir torbaya topluyorlar. Sepetlere dolduruyorlar. Götürüyorlar. Çalılara, arklara döküyorlar. Döktükleri zaman tabii balıklar yok oluyor. Bu Hüseyin ismindeki muhtarın o zamanlar bir oğlu askerdeymiş. Bu olaydan biraz zaman geçtikten sonra muhtar oğlunun ölüm haberini alıyor ve peşinden bir kızı ölüyor, kendisi ölüyor. Altı ay içerisinde bu muhtarın nesli tükeniyor ve ondan sonra yöredeki bütün insanlar bu balıkları kutsal olarak tanımlar.”
1990’lı yıllarda köyde görev yapan bir astsubayın gece askerlerine 3-4 balığı yakalattığını dile getiren Bozkurt, şöyle konuştu:
“‘Hele bakalım biz ölecek miyiz’ diyor. Balıkları götürüyor. Arguvan’da bir askere temizlettiriyor. Asker, balığı pişirmek için tavaya koyuyor. O anda tavadaki balıklar komple kan kesiliyor. Asker gidiyor, komutanına durumu anlatıyor. Diyor ki, ‘tavada pişirirken balıklar kan kesti. Bunları ne yapalım.’ Komutan ‘hiç kimseye bildirmeyin’ diyor. ‘Bir çukur kazın, götürün o çukura koyun, çukurun üstünü kapatın’ diyor. Komutan bu olayı gidip Elazığ’da bir daire amirine anlatıyor. O daire amiri bize bu olayı anlattı.”
