İSTANBUL – AİŞE HÜMEYRA BULOVALI
Her yaştan meraklılarının yıllarca tutku ve heyecanla okuduğu çizgi romanlar, bugün sahaflarda uygun fiyatlara satılsa da çok nadide parçalar, yer yer astronomik fiyatlara alıcı bulabiliyor.
Özellikle son yıllarda milyon dolarlık bütçelerle sinemaya da uyarlanan çizgi romanlar, Beyoğlu Sahaf Festivali’nde büyük ilgi görüyor.
Festivalde Özer Sahaf standından kitapseverleri ağırlayan İlker Özer, AA muhabirine yaptığı açıklamada, farklı türlerdeki çizgi romanlarla ilgilendiğini ve festivale 9. kez katıldığını söyledi.
Özer, son dönemde eski çizgi romanların yeniden basıldığını belirterek, çocukların okuma alışkanlığı kazanmasında çizgi romanların önemli rol oynadığını kaydetti.
Başlangıç olarak eski çizgi romanlardan “Teksas” ve “Tommiks”i tavsiye eden Özer, yeni romanlardan ise “Spiderman” ve “Batman” gibi kitapları önerdiğini dile getirdi.
Özer, festivalde 1930’lu yıllardan başlayan çizgi roman serileri ve mizah dergilerinin satışa sunulduğuna işaret ederek, “Biz biraz da burada insanlara nostalji yaşatıyoruz. Çocukken okuduğu kitapları, onlarla yeniden buluşturalım, hatıraları canlansın diye getirdik. Bunların koleksiyonunu yapan müşterilerimiz var. Onların arşivlerine destek olmak, yeni eserler bulmak için böyle bir çalışma yapıyoruz. Aynı zamanda burada sahaf arkadaşlarımızdan da topluyoruz.” diye konuştu.
“10 bin dolar civarında fiyat edebiliyor”
Çizgi romanların fiyatlarına da değinen Özer, “Mesela 1970’lerde satılan bir ‘Zagor’un cildi 600-700 lira gibi bir rakam edebiliyor. 1960’larda 6 cilt olarak çıkan ‘Zagor’un tamamı ise 10 bin dolar civarında fiyat edebiliyor. Bulamadığımız ürünler, o yüzden de fiyatları yüksek.” dedi.
“İtalyanca çizgi romanlar revaçta”
40 Ambar Sahaf’tan Nurtap Emir ise festivaldeki standında, 1940’lardan bugüne kadar gelen İtalyan, Amerikan ve Fransız çizgi romanların yanı sıra yerli çizgi romanların yer aldığını belirtti.
Emir, İtalyan çizgi romanlarının revaçta olduğuna vurgu yaparak, sözlerini şöyle sürdürdü:
“Yerli (romanlarda) da genellikle çeviriler var ama özellikle kapaklar yerli çizerler olduğu zaman onlar daha fazla dikkat çekiyor. Onları toplayan koleksiyonerler oluyor. Çizimleri için toplayanlar var. Sadece konuları için toplayanlar, deneme sayısını, ilk sayı ve son sayısını toplayanlar var. Bir de takım olarak iki kez takım yapanlar var. Birini hiç açmadan raflarına koyup, diğerini okuyanlar var. (Festivalde) genellikle mizah dergileri ile ilgileniyorlar. 1938 yılı ‘Ateş Dergileri’, 1944 yılı ‘Çocuk Haftaları Dergileri’ni gördüklerinde çok şaşırıyorlar.”
