ŞANLIURFA – Müslüm Etgü
Suriye‘deki iç savaşta çocukları ve eşlerini kaybeden gözü yaşlı annelerin yaşadıkları zulüm hafızalarından silinmiyor.
Suriye’de yaklaşık 8 yıl önce başlayan savaşta çocukları ve eşlerini toprağa veren veya ayrı yaşamak zorunda bırakılan kadınlar, hafta sonu kutlanacak “Anneler Günü”nün geldiğine yaşadıkları acılar nedeniyle sevinemiyor.
Dilruba Evleri Yardımlaşma Derneğince Şanlıurfa‘nın Akçakale ilçesinde konukevine dönüştürülen eski hastane binasında yaşayan Suriyeli kadınlar, kendilerine sağlanan imkanlara rağmen savaşta kaybettikleri çocuklarının acılarını yüreklerinde hissediyor.
Rakka‘dan gelen 50 yaşındaki Cemile Abbas, AA muhabirine, 7’si kız 12 çocuğu ve eşiyle mutlu bir şekilde yaşadıklarını ancak savaşın ailesini darmadağın ettiğini söyledi.
Savaş başladıktan sonra Esed rejimine ait uçakların bombardımanı sonucu en büyük oğlunun eşini kaybetmesiyle ailenin dağılma sürecinin başladığını belirten Abbas, şöyle konuştu:
“Oğlum eşini kaybedince 3 çocukla ortada kaldı. Elektrik kurumunda çalışıyordu. Terör örgütü DEAŞ kendilerine tabi olmadığı için oğlumu 5 ay cezaevinde tuttuktan sonra infaz etti. Bir oğlum ise 8 yıldır rejim güçlerinde asker ancak kendisinden hiçbir haber alamıyorum. Bir oğlum Ürdün’de kampta, bir oğlum Rakka’da, bir oğlum da İstanbul’da. Kızlarımın hepsi evli ve 6’sı eşleriyle Suriye’de, biri Türkiye’de yaşıyor. Ölen oğlum ve gelinimin geride bıraktığı 3 torunuma ise ben bakıyorum.”
Abbas, torunlarıyla yaşadıkları konukevinde tüm ihtiyaçlarının karşılandığını dile getirerek, “Tüm ilgililere teşekkür ediyorum. Allah, özellikle Suriyeli anneler başta olmak üzere tüm annelere yardım etsin. Suriyeli annelerin yüreği yanıyor. Çünkü ya çocuğu ölmüş ya eşi ölmüş veya örgütlerce esir alınmış. Anneler Günü’nü de sevinmeyi de unuttuk.” dedi.
“Savaş eşimi ve çocuklarımı benden ayırdı”
Deyrizorlu 6 çocuk annesi Fatma Casım (35) da 2,5 yıl önce eşinin terör örgütü DEAŞ tarafından götürüldüğünü ve kendisinden hiçbir haber alamadıklarını anlattı.
Savaş nedeniyle 3 çocuğu ve eşinden ayrı yaşamak zorunda bırakıldığını ifade eden Casım, şunları kaydetti:
“Eşimden haber alamıyoruz, nerede ve nasıl bilmiyoruz. Bir anne olarak 6 çocuğa bakmam çok zordu. Mecburen bir çocuğumu Suriye’deki, 2 çocuğumu da İzmit’teki amcasına verdim. Kalan 3 çocuğumu da alarak Akçakale’ye geldik. Bu savaş beni, eşim ve çocuklarımdan ayırdı, hepimiz bir yere dağıldık. Anneler Günü’nün kutlandığı bugünlerde, bir anne olarak tek temennim, eşi ve çocuğu kaybolan annelerin onlara kavuşmasıdır.”
Kader İhseydi ise Hama’da eşini bombardımanda kaybettiğini ve 3 çocukla tek başına mücadele etmek zorunda kaldığına dikkati çekti.
Çocuklarıyla Türkiye’ye sığındıklarını bildiren İhseydi, “Tüm şehit annelerinin Anneler Günü’nü kutluyorum. Umarım savaş biter, çocuklarını kaybeden anneler ve aileler tekrar eski günlerine döner. Bize her türlü imkanı sağlayan Türk yetkililerine ve halkına teşekkür ederim.” ifadelerini kullandı.
