SİVAS – Merve Topuz
Sivas’ta gazetecilik yapan ve 16 yıl boyunca dünyaca ünlü halk ozanı Aşık Veysel Şatıroğlu’nu yakından takip eden Yücel Yönal, ozanın gözlerinin açılmasının istemediğini ve “Benim gözüm açılırsa dünyam kaybolur” dediğini anlattı.
Sivas’ta yarım asırdan fazla süre gazetecilik mesleğine emek veren 76 yaşındaki Yönal, 16 yıl boyunca Aşık Veysel’i takip edip haberlerini yaptı, fotoğraflarını çekti. Yönel, Aşık Veysel’in fotoğraflarından sergiler de açtı.
Yönal, Veysel’in ölümünün 45. yılı dolayısıyla AA muhabirine yaptığı açıklamada, ozanla 1957 yılında tanıştığını söyledi. Sivas’a konser vermeye geldiği yıllarda Aşık Veysel’i ilk kez takip ettiğini anlatan Yönal, “Okullarda konser veriyordu. Bu okullara da bayrak götürmesini severdi. Okullara bayrak aldığı sırada onunla tanıştım.” dedi.
“Beni yazma, Sivrialan üzerine köprü yapılmasını yaz”
Yönal, ünlü ozan ile ilk röportajının Yenigün gazetesinde yayımlandığını belirterek şöyle konuştu:
“1964 yılında bölge aşıkları Sivas’ta toplandı ve gece düzenlendi. O geceden sonra Aşık Veysel ile daha kaynaştım. O din, dil, ırk, mezhep ayrımı yapmazdı. Aşık Veysel’in her hareketi benim için haber oluyordu. Aşık Veysel Hakk’a yürümeden 48 saat önce ağır hasta olduğu haberini aldım. Hemen Aşık Veysel’in köyüne gittim, haberini yaptım. Hasta olduğunu yazdım. Arzun, isteğin var mı dediğimde ‘Beni yazma, Ortaköy ve Sivrialan üzerine köprü yapılmasını yaz.’ dedi. Dönemin Valisine durumu anlattım ve Aşık Veysel’i iyi görmediğimi söyledim. Ertesi sabah Sivrialan’a tekrar gittik. Hasta olmasına rağmen Vali’den Sivrialan ve Ortaköy arasına köprü yapılmasını istedi. Vali Celal Kayacan köprü sözünü verdi fakat Veysel göremedi. 22 Mart’ta da dini tören ve saz ile gömülen ilk aşık oldu.”
“Gözüm açılırsa dünyam kaybolur”
Yönal, Aşık Veysel’in Sivas’a her geldiğinde bir restoranda birlikte yemek yediklerini ve sonrasında da bağlama çaldığını aktardı. Konserlerine halkın yoğun ilgi gösterdiğine işaret eden Yönal, şunları söyledi:
“Konserlerinde halk ‘kara toprak’ diye bağırdığı zaman Veysel baba da ‘Bir avuç toprağım var, hanginizi örteyim, o da bana kafi.’ derdi. Çok nüktedan bir adamdı. Aşık Veysel bir gazeteciyle röportajında gözlerinin açılmasını istemediğini söylemiş. Bu olaydan sonra Veysel’e tekrar sordum, hastaneye götürelim dediğimde bana ‘Benim gözüm açılırsa dünyam kaybolur.’ dedi. Gözünün açılmasını istemezdi, ‘Ben dünyamla baş başa kalayım.’ derdi.”
Yönal, ölümünün üzerinden 45 yıl geçmesine rağmen onu ve onunla yaşadıklarını unutamadığını kaydetti.
