ESKİŞEHİR – Deniz Açık
Eskişehir’de yaşayan bir metre boyundaki Azize Kör (47), hayatta karşılaştığı birçok zorluğu oğlu sayesinde aşmaya çalışıyor.
7 Cüceler Tiyatro Grubu’nun “Meraklı”sı rolündeki İsmail Kör ile 1992 yılında evlenen Azize Kör, çocukluk hayali tiyatroyla da o dönemde tanıştı.
Kör, 107 santimetre boyundaki eşi İsmail Kör ve 7 Cüceler Tiyatro Grubu üyeleriyle Türkiye’nin birçok kentinde sahne aldı.
Evlendikten 11 yıl sonra hamile kalan Kör, boyunun kısa olması nedeniyle zor bir gebelik dönemi yaşadı. Kör, doktorların da yoğun ilgisiyle “Hasan” adında oğlunu sağlıklı şekilde dünyaya getirdi. Oğlu Hasan 2,5 yaşındayken eşi İsmail Kör’ün vefat etmesi üzerine Azize Kör ile oğlu, hayatlarına iki kişi devam etmeye çalıştı.
Azize Kör, Tepebaşı Belediyesinde çeşitli birimlerde görev aldıktan sonra 2011 yılında emekli oldu. Aynı yıl bir kişi tarafından 300 bin lira dolandırılan Kör, tiyatro oyunları düzenleyip, bilet satarak 5 farklı bankaya olan 300 bin liralık borcunu 6 yılda ödedi.
Tiyatro sayesinde hayata tutundu
Azize Kör, AA muhabirine yaptığı açıklamada, eşi İsmail Kör ile 1992 yılında evlendikten sonra ikamet ettiği Kütahya’dan Eskişehir’e geldiğini belirterek, “Neşeli” rolüyle 7 Cüceler Tiyatro Grubu’na katıldığını söyledi.
Kör, tiyatro oyunlarında rol almanın çocukluğundan beri hayali olduğunu belirterek, 7 Cüceler’in “Neşeli”si olarak Türkiye’nin hemen hemen her kentinde oyunlar sahnelediğini anlattı.
“Zorlukların üstesinden gelmek için boy değil yürek lazım”
Eşi vefat ettikten sonra oğluyla yaşadığını anlatan Kör, şöyle konuştu:
“Hayatta hırslı olmak ve mücadele etmek gerekiyor. Hiçbir şeyden korkmamak gerekiyor. Hayatta hiçbir şeyi kafaya takmaya değmez. Ben bir şeyler yazıyorum ve eğleniyorum. Aynanın karşısına geçiyorum. ‘Çok güzelim, ne kadar güzel bir kadınım’ diyorum. Hayatı ve kendimi çok seviyorum. Hayata küsmeyin ve zorluklarla mücadele edin. Neşeli rolünde kahkaha attığımda herkes gülüyor. Zorlukların üstesinden gelmek için boy değil yürek lazım.”
“Çocuk reyonundan giyiniyor”
Kör, boyu kısa olduğu için lambaları açmak için anahtarlara uzanamadığını ve ağır yükleri kaldıramadığını anlattı.
Resmi kurumlara gittiğinde de asansör düğmelerine basmakta zorluk yaşadığını dile getiren Kör, şunları söyledi:
“Evde yatağı ve yorganı kaldıramıyorum. Otobüse binemiyorum. Otobüslerin de bizlere uygun olması gerekiyor. Bunlar da hayatın gerçekleri. Ayağıma uygun ayakkabı bulamıyorum. Elbise alırken çocuk reyonundan giyiniyorum ya da diktiriyorum. Hayata alıştım. Merdivene çıkıp lamba bile takabiliyorum. Mutfak tezgahına merdivenle çıkarak yemek yapıp, bulaşık yıkayabiliyorum.”
